Tocht door de Alpen - Juni 2005

Dag 1,  vertrek vanuit Papendrecht, lekker vroeg vertrokken om de eerste dag het saaiste stuk over de snelweg zo snel mogelijk af te leggen. De route gaat over Maastricht, Luik, Metz en Nancy tot de camping in Vesoul. Zo'n 660 Km. Vorig jaar zijn we ook deze kant op geweest en zijn de Vogezen ook doorkruist maar er was toen niet voldoende tijd over voor de Alpen. Dit jaar moet dat beter.

Dag 2, vanuit Vesoul zijn we langs Pontarlier de zuidkant van de Jura overgereden, waar het al leuk sturen wordt over Forét du Mont Noir en du Haut Jura. Hier proberen we zoveel mogelijk binnendoor te rijden tot Bellegarde waar het een saai stukje wordt tot voorbij Annecy en La Cluzaz. Col des Aravis is onze eerste pas in de Alpen waarna we de weg vervolgen tot Chamonix aan de voet van de Mont Blanc om de tent op te zetten en ons avondmaal te bereiden. Junkfood gaat er bij ons niet in, dat zou namelijk niet voldoende energie opleveren om de dag door te
komen. Elke dag zoeken we rond 16.00 uur een supermarkt op om verse groente, vlees en brood met beleg voor de volgende dag te kopen.

Dag 3, vanuit Chamonix over Col de la Forclaz (Zwitserland) op naar Col du Grand Sint Bernard waar we bovenop zoals altijd even sneeuwballen gooien. Boven hebben we de camera gemonteerd om de afdaling aan de Italiaanse zijde te filmen, dat zijn van die shots die ik mijn vader niet durf te laten zien. Even een klein ommetje naar Col du Chècrouit op maar! 1956 meter waar het een behoorlijk steil "grind en keienpad" wordt en ik me afvraag hoever ik mijn maatje op zijn all-road moet blijven volgen. Op het punt waar ik echt niet verder kan met mijn cruiser en het achterwiel al spint worden we beloond met een mooi uitzicht op een gletsjer.



We vervolgen de weg over de Petit Bernard (Petit! waarom ze dit de kleine Bernard 2164 meter noemen is mij een raadsel) en de La Rosière 1850 meter. Er zijn in juni nog maar weinig auto's en bijna geen sleurhutten te bekennen op de weg wat ons de gelegenheid geeft af en toe even lekker kunnen uitpakken. Wij vervolgen de route over Col de Meraillet door Beaufort en Albertville naar de camping in Aigueblache. Tot ons vermaak komen we op een kleine camping met oudjes die voor het nabijgelegen kuuroord komen, en deze reageren alsof er twee jonge haantjes in een overvol kippenhok terechtkomen. Het begint te kakelen en binnen de kortste tijd staan ze zich allemaal af te vragen hoe wij het toch voor elkaar krijgen een volledige uitrusting uit twee motorfietsen toveren en op stoelen met armleuningen op ons gemak een driesterrenmaaltijd met gebakken eendenborst klaarmaken. Jammer genoeg liep er ook een Hollander (lees Limbo met auto en sleurhut) rond welke steeds  begon te mekkeren,… ja er is kans op een buitje, …en ja het kan gevaarlijk zijn,….en op zo'n pas is het erg hoog zonder vangrail,….en mijn zoon is een keer gevallen,  ….en ja het is dáár ook mooi, moet je beslist langsgaan. Niet dat wij ons ergens druk over maakten, maar de Hollander des te meer. Na meer dan 400 KM die dag kunnen we dat gezwets niet meer aanhoren.